INFO OVER DE F.A.N.F.

FANFARE

Een periodieke uitgave van de Féderation des Associations Néerlandaises en France

Nummer 4 augustus 2010

______________________________________________________________________________________

Paspoort buiten bereik

Onder die titel heeft de Nationale ombudsman een rapport uitgebracht over knelpunten bij de invoering van de nieuwe paspoortwet voor Nederlanders in het buitenland. Zoals bekend zijn met ingang van 21 september 2009 in het paspoort de zogenaamde biometrische kenmerken opgenomen. Dat zijn gezichtskenmerken en vingerafdrukken die in een chip in het paspoort zijn opgeslagen. Uit verschillende buitenlanden kreeg de ombudsman signalen van Nederlanders die veel reiskosten moeten gaan maken om de vernieuwingen in hun paspoort te laten opnemen. Een voorbeeld: een in Brazilië wonende Nederlander moet voor het aanvragen van een nieuw paspoort 4400 km reizen naar de ambassade in Brasilia. In het rapport staan meerdere voorbeelden van extreme verre reizen vaak met overnachtingen etc. De redactie van Fanfare heeft destijds de ombudsman ook benaderd met wat kritische kanttekeningen. De Nederlanders in Frankrijk zullen weliswaar niet zoveel problemen ondervinden. De redactie wees erop dat de invoering van het vernieuwde paspoort een Europees besluit is geweest. Was het niet eenvoudiger geweest om samenwerking met andere Europese ambassades en consulaten te zoeken om een kostenvermindering te bewerkstellen?

Reactie van de minister

De minister van buitenlandse zaken heeft uitvoerig geantwoord op de vragen van de ombudsman. Vragen over ‘persoonlijk langs komen’, ‘lichamelijke beperkingen’, ‘noodsituaties’. Zijn antwoord is in de eerste plaats dat het paspoort een reisdocument is en heeft iemand geen paspoort dan verliest hij/zij niet automatisch zijn Nederlanderschap! Voor het niet in persoon langskomen zijn wel degelijk uitzonderingen in de wet opgenomen. Dat zelfde geldt voor iemand met lichamelijke beperkingen, zij het, dat dan een recent medisch rapport moet worden overlegd. Een medewerker kan dan de aanvrager thuis bezoeken. En voor noodsituaties kan elke ambassade en consulaat nog een noodpaspoort of een laissez passer afgeven. Verder is de minister niet van plan om de geldigheidsduur van het paspoort (5 jaar) te veranderen. Verder liet de minister weten te onderzoeken of mobiele biometrische apparatuur ingezet kan worden. Dat is des te belangrijker nu blijkt dat er plannen zijn om nog meer consulaten in de toekomst te sluiten.

Aanbevelingen

In een apart hoofdstuk geeft de ombudsman de minister een paar aanbevelingen. Medewerkers op ambassades en consulaten moeten richtlijnen krijgen in geval zij moeten beslissen over verschijningsplicht. Bij het aanvragen en bij het weer ophalen. Wanneer uitgebreid gebruik gemaakt gaat worden van een mobiel biometrisch apparaat moet er wel voor gezorgd worden dat dat wijd en zijd bekend wordt gemaakt. Opvoeren van kennis en kunde bij het in Nederland afgeven van paspoorten aan verlofgangers.

Paspoort niet alleen in Den Haag

Verlofgangers krijgen sinds enige tijd de mogelijkheid om in verschillende gemeentes hun nieuwe paspoort aan te vragen. Was dat vroeger alleen nog Den Haag, nu kan men ook terecht in Maastricht, Enschede en Echt-Susteren. Er wordt nog gekeken of ook de gemeente Haarlemmermeer bereid is paspoortaanvragen te behandelen. Dan zou een apart ‘paspoort-bureau’ voor verlofgangers op Schiphol heel praktisch zijn, aldus de ombudsman.

______________________________________________________________________________________

Frans werelderfgoed

Een groot deel van het werelderfgoed wordt gevormd door kerken. Zo zijn er vier Franse kathedralen onderscheiden door Unesco: de kathedralen van Chartres, Amiens, Bourges en Reims. Al deze kerken zijn meesterwerken van de gotische kunst uit de XIIde en XIIIde eeuw. De Notre-Dame van Chartres, met haar enorme schip met spitsbogen, de prachtig gebeeldhouwde portalen en de schitterende gebrandschilderde ramen, is bijzonder goed bewaard gebleven. De grootste van deze vier kathedralen is de Notre-Dame van Amiens. Deze kerk doet iedereen versteld staan met haar coherente plattegrond en de schoonheid van het interieur op drie niveaus. De kathedraal van Bourges is ook heel bijzonder vanwege de boogtrommel, de beeldhouwwerken en de ramen. De kathedraal van Reims tenslotte, waar de Franse koningen gekroond werden, is de trotse bezitter van zeer fijn gebeeldhouwde gevels en engelenbeelden. Ook enkele schitterende voorbeelden van de Romaanse kunst zijn onderscheiden door Unesco. In de Bourgogne verzamelden kruisvaarders en anderen die aangetrokken werden door de relikwieën van de heilige Maria Magdalena zich op de heuvel en in de basiliek van Vézelay. Met zijn sobere architectuur, klooster en tuinen vormt de niet ver van Dijon gelegen abdij van Fontenay een volmaakte illustratie van de strenge beginselen van de Cisterciënzer orde. De kerk van Saint-Savin-sur-Gartempe in de Poitou wordt ook wel de romaanse Sixtijnse kapel genoemd, vanwege de bijzonder fraaie muurschilderingen uit de XIde en XIIde eeuw. Ook steden vol van historie maken deel uit van het cultureel erfgoed van de mensheid. Wie in Parijs langs de oevers van de Seine wandelt, ziet de geschiedenis van Frankrijk aan zich voorbij trekken. Het historische centrum van Lyon vormt eveneens een uitzonderlijke getuigenis van 2000 jaar architectorale ontwikkeling. In Straatsburg, op het Grande Ile, gaan prachtige monumenten (de kathedraal, de vier oude kerken en het Palais Rohan) volmaakt op in de middeleeuwse wijk. Avignon, de pauselijke stad, biedt bezoekers een prachtig historisch centrum dat voorbeelden herbergt van de gotische en romaanse architectuur. Carcassonne, dat in de Aude ligt, is een opmerkelijk voorbeeld van een middeleeuwse versterkte stad. Tot slot heeft Provins de architectuur en het stedelijke ontwerp weten te bewaren die zo karakteristiek zijn voor steden waar in de middeleeuwen jaarmarkten werden gehouden. Voor de volledige lijst met plaatsen die door Unesco als werelderfgoed zijn aangemerkt kunt u de volgende website raadplegen: whc.unesco.org. Unesco heeft een ook 144 pagina's dik boekwerk uitgegeven, waarin al die mooie plekken beschreven worden. Te koop voor 17 euro bij uitgeverij Amazon. Dat boekje blijkt echter niet uniek te zijn. Concurrent Fnac biedt voor een euro meer ook een dergelijk boek aan. Het boek van de Unesco is wel tweetalig: Frans en Engels. Dat is wel weer makkelijk.

______________________________________________________________________________________

Un nouveau chef de la section consulaire à Paris

In een uitgebreide e-mail heeft de nieuwe consul Bud RELLUM, de opvolger van Gerard van de Wetering die naar Rabat vertrok, zichzelf voorgesteld. Met veel plezier, schrijft hij, heb ik deze functie aanvaard en wil graag de (bestaande) relaties, zowel de officiële als de persoonlijke, van mijn voorganger overnemen en uitbouwen. Ik ben 58 jaar en getrouwd met Patricia (zij is van origine Schots). Wij hebben drie kinderen en zijn sinds Maart de gelukkige grootouders van een kleinzoon. Ik werk sinds 1980 bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken op verschillende posten: w.o. Londen, Moscou, Den Haag, Sao Paolo, Dublin, Madrid, Rabat, Tel Aviv/Jérusalem en Berlin/New York/Shanghai (2008-2010). Ik heb intussen behoorlijk wat ervaring opgedaan in de ministeriele taken en een functie van consul heeft mij altijd getrokken. En Parijs stond bovenaan mijn lijstje. U begrijpt dan ook dat ik erg enthousiast ben over de nieuwe uitdaging. Dan eindigt hij zijn kennismakings e-mail met: En espérant avoir le plaisir de faire rapidement votre connaissance, recevez, Madame, Monsieur, mes cordiales salutations.

Bud RELLUM

______________________________________________________________________________________

(ingezonden brief)

Internationale Club van Nederlandse Gepensioneerden

Begin 2006 verspreidde Ger Floris een oproep: Steun mij financieel en wordt lid van de ICNG, want ik wil de rijksoverheid voor de rechter dagen. Het sloeg aan, ruim 1200 mensen uit een vijftiental landen gaven gevolg aan deze noodkreet. De pas ingevoerde Zorgverzekeringswet lag ten grondslag aan de oproep, vooral de discriminatoire benadering van de expatriates. Floris stond hier niet alleen in. Ook in België, Spanje en Portugal liep men te hoop tegen de wet. Met verbanden in deze landen werd de Stichting Belangen-behartiging Nederlandse Gepensioneerden in het Buitenland opgericht. Er werd een kort geding gevoerd tegen de zorgverzekeringsmaatschappijen over het beëindigen van de buitenlandpolissen. En met de juridische steun van De Brauw Blackstone Westbroek vond al spoedig een tweede treffen voor de rechtbank plaats. De voorzieningenrechter bepaalde dat de “bijdragen” die geheven werden van AOW en pensioen een afspiegeling diende te zijn van de gemiddelde zorgkosten in de woonlanden. De minister reageerde hierop met de woonland-factor. In de meeste betrokken landen is de factor kleiner dan 1, het maakte het leven daar wat goedkoper, in een paar landen is hij groter. De factor bleek niet alleen een afspiegeling te zijn van de gemiddelde zorgkosten, maar ook van de zorgkwaliteit. Opmerkelijke verschillen doen zich voor. Frankrijk bevindt zich ergens in de top van de zorgkwaliteitsvergelijking. Meerdere gangen naar diverse colleges volgden, de Raad van State, de rechtbank in Amsterdam, de Centrale Raad van Beroep en het Hof van Justitie in Luxemburg. De uitspraak van het Hof wordt dit najaar verwacht. Bijzonderheden over deze processen kunt U vinden op www.icng.eu . De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er weinig wapenfeiten te melden zijn van dit juridisch treffen. Maar zo gaat dat met procederen. Je hebt kans om te winnen en kans om te verliezen. Echter een belangrijk punt wacht nog op een uitspraak van het Hof, de discriminatoire benadering van de expatriates waar ik dit betoogje mee begon. De Advocaat-generaal is van mening dat de Centrale Raad van Beroep daar nog maar eens goed naar moet kijken. Je weet maar nooit, misschien toch nog een happy end.

We hebben niet alles op één kaart gezet. Vooral de eerste jaren na 1 januari 2006 zijn er intensieve contacten geweest tussen het Stichtingbestuur en parlementariërs, ministerie van VWS en de media. Zeker afgewogen tegen alle inspanningen die hieraan ten grondslag lagen is ook hiervan het resultaat beperkt. Maar het was toch de moeite waard om te doen. Het Stichtingsbestuur vond dat we niet lijdzaam konden toezien hoe met onze belangen gesold werd en we zijn nog volledig voorbereid om het laatste deel van het traject met verve af te leggen. Rest mij een woord van dank aan het bestuur van de FANF, dat een plekje in haar nieuwsbrief voor deze ontboezeming in wilde ruimen.

Jan Vreeswijk

______________________________________________________________________________________

Fanf website vernieuwd

Binnen afzienbare tijd zult u zien dat de website van de Fanf een mooie nieuwe jas, een geheel nieuw uiterlijk krijgt. En dat de informatie inclusief illustraties gemakkelijk zijn op te zoeken en zo nodig naar uw eigen website zijn te transporteren. Kas Thielen die de website voor de Fanf onderhield moest wegens drukke werkzaamheden afscheid nemen. Gelukkig hebben we Sander van der Zwaan bereid gevonden om de website te vernieuwen en te moderniseren. Kijkt u af en toe even of ie al in de lucht is?

( www.fanf.fr )

______________________________________________________________________________________

College van zorgverzekeraars: AWBZ-systeem failliet

Een artikel onder die kop is te vinden in het gratis toegankelijke internet archief van Elseviers’ weekblad. Bent u geïnteresseerd? In nummer 12 van 27 maart 2010 vind u het, het is de moeite waard. Maar wat doet onze nieuwe regering ermee. Straks?

______________________________________________________________________________________

___________________________________

Fanfare is een uitgave van de Fédèration

des Associations Néerlandaise en France.

Deze nieuwsbrief verschijnt op

onregelmatige tijden ongeveer 4 à 5 maal

per jaar. Fanfare staat ook op www.fanf.fr,

naast andere actuele informatie.

Aangesloten verenigingen kunnen vrijelijk

gebruik maken van de kopij

Redactieadres:

wouter.tetrode@gmail.com

___________________________________

(in FANFARE nummer 3 verschenen:)

Verslag van de bijeenkomst in Parijs op 27 april 2010

Overleg tussen het Ministerie van WVS en de FANF over de zorgverzekering via de CVZ.

(van Guido Smoorenburg)

Onderwerp: Evaluatie van de zorgverzekering via het CVZ (College voor Zorgverzekeringen) in de afgelopen jaren en van de invoering van de nieuwe verzekering per 1 mei 2010 als gevolg van de nieuwe Europese Sociale Zekerheidsverordening

Deelnemers:

A.G. Bloemheuvel, hoofd afdeling Verzekeringen en Verdragen, Directie Zorgverzekeringen, Ministerie van VWS (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)

L. C. Mineur, senior beleidsmedewerker, Directie Zorgverzekeringen, Ministerie van VWS

G van de Wetering, Consul, Nederlandse Ambassade te Parijs

G. Numan, Ambassaderaad VWS, Nederlandse Ambassade te Parijs

J. W. G. de Jonge, Voorzitter FANF (Fédération des Associations Néerlandaises en France)

G. F. Smoorenburg. Vicevoorzitter FANF

H. Grethe, Secretaris FANF

Steller: G.F. Smoorenburg

Belangrijkste conclusies van het overleg over het functioneren van de huidige regeling (A) en voorziene problemen bij de invoering van de nieuwe regeling (B):

A1. De definitieve jaarafrekeningen 2006 en 2007 van het CVZ laten soms zien dat er duizenden euro’s moeten worden bijbetaald. Het CVZ verlangt betaling binnen 6 weken. Een coulanceregeling is echter mogelijk. Naar aanleiding van het overleg van 27 april heeft VWS inmiddels gesproken met het CVZ. Het CVZ heeft toegezegd de coulancemogelijkheid standaard te zullen opnemen in de jaarafrekeningen vanaf volgend jaar.

A2. Men verwondert zich vaak over de hoge premie die voor de AWBZ (Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten) moet worden afgedragen, n.l. 12.15%. Dit lijkt niet in verhouding te staan tot de bijzondere ziektekostenvergoedingen die men in Frankrijk kan verwachten. Het is echter onjuist om de premie ZVW (ZorgVerzekeringsWet) en de premie AWBZ apart te vergelijken met de Franse vergoedingen. Het systeem is gebaseerd op een vergelijking van de gemiddelde totale zorgkosten van beide landen. Op basis van de verhouding van de totale Nederlandse en Franse kosten bepaalt men de woonlandfactor. In Frankrijk zou het aandeel van de AWBZ in de totale Franse kosten lager kunnen zijn dan in Nederland. Het aandeel ZVW in de totale Franse kosten is dan echter hoger. Zou men de kosten van de AWBZ en de ZVW gescheiden vergelijken dan zou een woonlandfactor voor de AWBZ lager kunnen uitvallen maar dan zou een woonlandfactor voor de ZVW hoger uitvallen.

A3. De woonlandfactor is in 2010 t.o.v. 2009 met 14% verhoogd. Het lijkt onwaarschijnlijk dat de kosten in één jaar met dit percentage omhoog zouden zijn gegaan. Daarnaast zien we een dergelijke verhoging in het geheel niet terug in de premies die de Fransen zelf moeten betalen. Het CVZ heeft deze abnormale verhoging niet verantwoord. Dit is naar de mening van de FANF vertegenwoordigers incorrect. De VWS medewerkers geven aan dat de totale gemiddelde kosten door de lidstaten worden opgegeven aan de Europese Commissie nadat deze door een onafhankelijke commissie zijn gecontroleerd. Aangezien de FANF vertegenwoordigers in de wetenschap verkeren dat Frankrijk van plan is de werkelijke kosten te gaan declareren i.p.v. de gemiddelde kosten per persoon hebben zij de medewerkers van VWS gevraagd na te gaan of de Fransen hier al niet zijn uitgegaan van de werkelijke kosten terwijl dit aan de aandacht van de toezichthouders kan zijn ontsnapt. Het zou zeer onredelijk zijn wanneer de werkelijke kosten aan de Nederlanders in Frankrijk zouden worden doorberekend. Aangezien er relatief veel oudere, potentieel zorgbehoevende Nederlanders via het CVZ zijn verzekerd, zou dit betekenen dat we te maken krijgen met een leeftijdsafhankelijke premie; iets dat geheel niet past in het Nederlandse stelsel. Het is al erg genoeg dat dit bij de vrijwillige aanvullende verzekeringen (Mutuelles) het geval is.

A4. De trage verschijning van de jaarafrekeningen levert problemen op bij de Franse fiscus omdat de verplichte verzekeringspremie (CVZ), niet de vrijwillige aanvullende verzekering (Mutuelle), aftrekbaar is van de Franse inkomstenbelasting maar de Franse fiscus een definitieve afrekening verlangt. De FANF vertegenwoordigers hebben de medewerkers van VWS gevraagd of het niet mogelijk is dat het CVZ bij de afsluiting van ieder kalenderjaar een opgave verstrekt waarin de balans van alle betalingen (inhoudingen + betalingen op aanslag - restituties) in dat jaar wordt opgegeven op een voor de Franse fiscus aanvaardbare wijze.

B1. Vanaf 1 mei 2010 geeft de Europese sociale zekerheidsverordening ook recht op zorg in Nederland alsof men in Nederland zou wonen. Men dient hiervoor de “Verklaring Aanspraak op Medische Zorg in Nederland” die van AGIS is ontvangen te overleggen. Deze verklaring is een bewijs van verzekering! Men dient deze verklaring bij zich te hebben. Aangezien deze verklaring vaak zal moeten worden overhandigd is het raadzaam een aantal kopieën mee te nemen. Daarnaast heeft men het blauwgrijze kaartje “European Health Insurance Card, EHIC” ontvangen voor spoedeisende hulp buiten het woonland. Men heeft nu te maken met Carte Vitale voor Frankrijk, met de AGIS verklaring voor geplande zorg in Nederland en met de EHIC kaart voor zorg die tijdens een verblijf buiten het woonland in landen van de Europese economische ruimte (EU plus Noorwegen, Liechtenstein, IJsland en Zwitserland) onverwacht nodig wordt. Voor andere dan deze verdragslanden zal men apart een dekking moeten regelen.

B2. Het eigen risico van Euro 110,- per persoon voor 2010 dat in de CVZ brief wordt genoemd is alleen van toepassing op zorgverrichtingen in Nederland. Als u in een kalenderjaar alleen maar gebruik heeft gemaakt van Franse zorg dan is het eigen risico niet van toepassing. In principe gelden de Franse regels bij zorg in Frankrijk en de Nederlandse regels bij zorg in Nederland.

B3. Een Franse vrijwillige aanvullende zorgverzekering geldt alleen voor Franse zorg. Deze verzekering dekt dus niet zorgkosten die niet in het Nederlandse basispakket zijn opgenomen bij behandeling in Nederland.

Toelichting

Het is duidelijk dat de afhandeling van de verplichte zorgverzekering via Nederland door het CVZ sinds de invoering niet naar tevredenheid is verlopen. Dit wordt door het Ministerie van VWS onderkend. Daarnaast is er veel ontevredenheid over de verplichting tot verzekering via het CVZ; waarom geen vrije keuze?

De medewerkers van VWS geven aan dat dit komt omdat men niet daadwerkelijk verzekerd is in Nederland. Men voldoet immers niet aan de eis dat men in Nederland woont of daar werkt. Het recht op zorg voor de gepensioneerde vloeit dan ook niet voort uit de Nederlandse wet maar uit een Europese Verordening. Die schrijft voor dat de zorgkosten voor rekening van het pensioenuitkerende land komen (in ons geval dus Nederland). Nederland mag daarvoor een bijdrage van de pensioneerde vragen. Voor de uitvoering van deze Verordeningstaak is het CVZ aangewezen. De individuele zorgverzekeraar heeft niets te maken met mensen van wie het recht op zorg uit de Verordening voortvloeit. Daarom kan men zich ook niet aanmelden bij een individuele zorgverzekeraar. Daar kunnen alleen mensen terecht die verzekerd zijn volgens de Nederlandse wetgeving.

Overigens zal op 20 mei 2010 het Hof van Justitie in Luxemburg zich buigen over de vraag of de toepasselijkheid van de Verordening een verplichting tot zorgverzekering volgens de Verordening kan inhouden of dat het een keuzerecht inhoudt. (Er wordt gesproken van Verdragsgerechtigden.) Later dit jaar zal de uitspraak volgen. Het principe van de woonlandfactor is niet meer aanvechtbaar. Op 26-8-2009 heeft in laatste instantie de Centrale Raad van Beroep ingestemd met dit systeem en ingebrachte bezwaren ongegrond verklaard.

De vertegenwoordigers van de FANF maken zich zorgen over de invoering van het nieuwe systeem per 1 mei 2010, zeker gezien de ervaringen in de afgelopen jaren. We krijgen nu te maken met twee verzekeringsmaatschappijen. De aanvulling per 1 mei met behandeling naar keuze in Nederland betekent een uitbreiding van de verzekering. De toch al hoge premie zal nog hoger kunnen worden. De medewerkers van VWS hebben laten weten dat per 1-1-2012 op basis van de feitelijke kostenontwikkeling zal worden nagegaan of het systeem van de woonlandfactor moet worden aangepast.

Mochten onze leden al overwegen om zich nu naar eigen keuze in Nederland te laten behandelen dan zal nabehandeling in Frankrijk vaak gewenst zijn. Nederland heeft internationaal gezien echter een uniek declaratiesysteem gebaseerd op een totaal pakket van Diagnose en Behandeling (DBC, C voor combinatie). Er wordt aan de verzekeraar één tarief berekend voor de totale combinatie. Verrekening van een behandeling, gedeeltelijk in Nederland en gedeeltelijk in Frankrijk, zal met de DBC methodiek moeilijk zijn. Wanneer men vasthoudt aan de DBC methodiek dan zullen de totale kosten aanzienlijk hoger worden met te voorziene consequenties voor de premie. De medewerkers van VWS hadden dit probleem nog niet onderkend en zullen het met AGIS gaan bespreken.

Bereikbaarheid CVZ

In de afgelopen jaren bleek het CVZ slecht bereikbaar. Dit wordt door de medewerkers van VWS ook onderkend. Op korte termijn lijkt een betere bereikbaarheid niet te realiseren gezien de beschikbare capaciteit van het CVZ en hun achterstand in de werkzaamheden. De vertegenwoordigers van de FANF hebben een tijdelijke oplossing voorgesteld die door de medewerkers van VWS in de eerste week van mei met het CVZ zal worden besproken. De tijdelijke oplossing houdt in dat er een goed bereikbare medewerker van het CVZ wordt aangewezen voor de externe contacten. Deze medewerker wordt dan alleen bereikbaar voor enige leden van onze verenigingen (tussenpersonen) die op de hoogte zijn van de problematiek. Deze tussenpersonen kunnen een aantal vragen dan waarschijnlijk al zelf beantwoorden zodat de medewerker van het CVZ niet overstroomd zal worden met vragen. De moeilijke vragen kunnen dan door de tussenpersonen worden doorgespeeld naar het CVZ.

Meer informatie over de F.A.N.F. kunt u vinden op: www.fanf.fr